Amerika Birleşik Devletleri’nin Boston kentinde 1919 yılında alkol üretimi amacıyla kullanılan 8,7 milyon litrelik dev depolama tankının patlaması, yerleşim alanlarını saatte 56 kilometre hızla ilerleyen 8 metrelik yoğun bir akıntıyla kapladı. Meydana gelen sanayi felaketinde 21 kişi yaşamını yitirirken yüzlerce kent sakini yaralandı ve kentsel altyapı ağır hasar aldı.
Hava sıcaklığının mevsim normallerinin üzerine çıkması ve içerideki fermantasyon sürecinin tetiklediği aşırı gaz birikimi, devasa çelik tankta yüksek basınca yol açtı. Metal levhaların iç genleşmeye direnemeyip şiddetle parçalanmasıyla çevreye savrulan gövde parçaları binalara isabet ederken, serbest kalan milyonlarca litrelik akışkan madde cadde ve sokaklara yayıldı.
Güzergahındaki binaları, demir yolu köprülerini ve tünelleri yıkarak ilerleyen yapışkan kütle, kaçış imkanını ortadan kaldırarak çevredeki insanları ve araçları etkisi altına aldı. Dalganın şiddeti sebebiyle enkaz darbelerine maruz kalan ya da yoğun kıvamın altında boğulan kurbanların yanı sıra yüzlerce yaralı tedavi altına alındı.
Liman sularına ve kanalizasyon şebekesine karışan kütlenin caddelerden temizlenmesi aylar sürerken, taş yapıların temellerine işleyen tabakanın kokusu sıcak yaz aylarında Boston sokaklarında yıllarca hissedilmeye devam etti. Tarihe geçen bu yıkıcı kaza, endüstriyel depolama ve kimyasal imalat güvenliğine dair yasal denetim süreçlerinin köklü biçimde değişmesine zemin hazırladı.
